Architektura to nie tylko zewnętrzna bryła budowli i ograniczona przez nią wewnętrzna przestrzeń. To również detale, elementy wystroju elewacji i trwałego wyposażenia wnętrz, które nadają budowlom charakter stylowy. Te właśnie dzieła szeroko rozumianego architektonicznego rzemiosła artystycznego są przedmiotem niniejszej wystawy.

Prezentowane tu eksponaty świadczą o talencie dawnych artystów, rzemieślników oraz projektantów przemysłowych. Na wystawie można obejrzeć wytwory szklarstwa i witrażownictwa, kaflarstwa i sztukatorstwa, rzemiosł kowalskich i ślusarskich, odlewnictwa, wyroby stolarskie i kamieniarskie, a także drewniane stropy i malarstwo plafonowe. Chronologiczny układ eksponatów pozwala prześledzić różnorodność form i przemiany stylowe zachodzące przez wieki, od wczesnego średniowiecza aż do 1 połowy XX w. Obiekty pochodzą nie tylko z terenu Śląska, ale także z innych regionów Polski i Europy. Trzon wystawy stanowią zbiory Muzeum Architektury, wzbogacone o eksponaty z wrocławskich muzeów - Narodowego i Archeologicznego oraz z Katedry Archeologii UWr.
 
  Kolekcja witraźy  
 

Na wystawie prześledzić można rozwój techniki zdobienia okien od najstarszego witraża z około 1190 roku, poprzez witraże gotyckie, nowożytne witraże gabinetowe, historyzujące z XIX w., aż po dwudziestowieczne witraże secesyjne i w stylu art deco.


1. Witraż romański z przedstawieniem proroka Ezechiela, Niemcy (?), ok. 1190
2. Witraż gabinetowy z herbem Johannesa Schüssa, Szwajcaria, 1632
3. Witraż neorenesansowy, Niemcy, ok. 1870
4. Witraż secesyjny z kamienicy przy ul. Krasińskiego we Wrocławiu, ok. 1900
 
  Kolekcja pieców  
 

Kolekcja kafli i pieców to swoiste spotkanie z historią tego ważnego dla ogniska domowego urządzenia. Wystawa ukazuje rozwój kaflarstwa od średniowiecznych kafli garnkowych i miskowych po wytwarzane przemysłowo kafle z XIX i XX w. Prezentowane są też kompletne piece od 2 poł. XVIII do XX w., zarówno ceramiczne jak i odlewane z żeliwa.


5. Nastawa pieca rokokowego, Śląsk ok. 1760
6. Kafel z przedstawieniem św. Jerzego, Wrocław, 2 poł. XV w.
7. Piec kaflowy, C. Teichert, Miśnia, ok. 1890
8. Kafle piecowe, XIX w.
 
  Kolekcja wyrobów kowalstwa i ślusarstwa  
 

W tej grupie zabytków najciekawsze są renesansowe i barokowe zamki, kute kraty i zawiasy oraz niezwykle różnorodne klamki, szyldy drzwiowe i drzwiczki piecowe, pochodzące z XIX i początku XX w.


9. Zamek drzwiowy, Śląsk, pocz. XVI w.

10. Krata okienna, Śląsk, pocz. XVII w.
11. Klamka mosiężna z uchwytem ze szkła rubinowego, Śląsk (?), około poł. XIX w.
 
  Kolekcja płytek ceramicznych  
 

Zbiór obejmuje płytki ścienne i podłogowe od późnego antyku do początku XX w. Najcenniejszy zespół stanowi kolekcja fajansowych holenderskich płytek ściennych z epoki nowożytnej, zdobionych m. in. motywami kwiatowymi, scenami religijnymi i rodzajowymi.
12. Płytki ścienne ze scenami biblijnymi, Holandia, XVIII/XIX w.


13. Płytka ścienna z bukietem tulipanów, Holandia, 2. poł. XVII w.
 
  Stropy i dekoracje sklepienne  
 

Wystawa pokazuje także fragmenty malowanych stropów drewnianych od XVI do XVIII w., manierystyczne sztukaterie sklepienne oraz malowidła plafonowe z XVIII w.

14. Fragment stropu renesansowego z wrocławskiej kamienicy przy ul. Rzeźniczej 3, ok. poł. XVI w.