1000 lat architektury Wrocławia  
 
Wrocławska architektura odzwierciedla dzieje miasta leżącego na styku kilku kultur, które wycisnęły piętno na jego dziejach i odbiły się również w sztuce całego Śląska. Region ten znajdował się bowiem pod panowaniem polskich Piastów, później królów czeskich, Habsburgów, Prus, III Rzeszy, tu krzyżowały się zarówno szlaki handlowe, jak i ścierały wpływy polityczne, gospodarcze, artystyczne i umysłowe, jednym słowem - był ziemią pogranicza.
więcej...

  
  Wrocławski modernizm, Tereny Wystawowe  
 
Pod koniec lat 90. XIX wieku pojawiły się we Wrocławiu nowe tendencje artystyczne, które były propagowane głównie w miejscowej Królewskiej Szkole Sztuki i Rzemiosła Artystycznego. W tym czasie dyrektorem uczelni był, pochodzący z Wiednia, architekt i projektant form dekoracyjnych Hermann Kühn. Młodzi artyści początkowo skupili się w pracowni malarza Albrechta Bräuera. Studiujący tam Fritz i Erich Erlerowie, Eugen Spiro, Hermann Völkerling, Moritz Heymann i Heinrich Wolff kontynuowali później studia w Monachium, gdzie związali się z miejscową Secesją.
więcej...

  
  Osiedle wrocławskiej wystawy "Mieszkanie i miejsce pracy"
("Wohnung und Werkraum" Ausstellung - WUWA, 1929)		  
 
W okresie międzywojennym zarówno całe Niemcy, jak i sam Wrocław odegrały istotną rolę w tworzeniu podstaw nowoczesnej architektury i już wówczas były postrzegane jako miejsca wyjątkowe w Europie. Republika Weimarska w pierwszych latach powojennych podjęła działania zmierzające do rozwiązania problemu mieszkaniowego, który uznano za jedno z naczelnych zadań społecznych.
więcej...

  
  Osiedla we Wrocławiu (1900-1939)  
 
Początki wznoszenia osiedli mieszkaniowych we Wrocławiu sięgają lat 70. XIX wieku, okresu prosperity po wygranej wojnie z Francją i wzmożonego ruchu budowlanego. Już w 1872 roku berlińska spółka budowlana rozparcelowała na geometrycznej sieci ulic podmiejską kolonię willową dla zamożnych wrocławian Borek (I). Zgodnie z tradycją ulice otrzymały nazwy drzew.
więcej...

  
  Architektura wielkomiejska  
 
Dzięki industrializacji Wrocław urósł w 2. połowie XIX wieku do rangi wielkiego miasta, w 1870 roku licząc 200 tys. mieszkańców, w 1898 - 400 tys., a w roku 1910 już 515 tys. Stosownie zmieniało się też jego oblicze. Historyczne jądro miasta przekształciło się w centrum biznesu i handlu. Tylko w latach 1892-1912 wybudowano 60 biurowców i domów handlowych, przede wszystkim wzdłuż głównych ulic handlowych - Świdnickiej, Oławskiej i Ruskiej (Schweidnitzer Str., Ohlauer Str. i Reusche-Str.).
więcej...

  
  Wrocławska architektura końca XX wieku  
 
Mówiąc o najnowszych dziełach architektury - powstałych w ostatniej dekadzie XX wieku i tych, które zostaną skończone już w kolejnym tysiącleciu - należy wspomnieć o dziele powstałym wprawdzie kilkadziesiąt lat temu, ale już w pełni nowoczesnym i daleko wyprzedzającym swoją epokę. Jest ono swego rodzaju zapowiedzią nowoczesnej wrocławskiej architektury, choć powstało jeszcze w czasie politycznego zniewolenia Polski.
więcej...