Architektura powstaje w konkretnym miejscu, czasie i klimacie. To truizm. Związek ten został jednak w toku XX wieku zanegowany przez modernizm, a właściwie przez jego powojenny nurt zwany stylem międzynarodowym. Poprzez wynalazek napędzanej prądem klimatyzacji, architektura oderwała się od miejsca i uniezależniła od klimatu. Konsekwencje tej zmiany widzimy dzisiaj na całym świecie w generycznej architekturze biurowej, hotelowej i mieszkaniowej zależnej od systemów HVAC.

Zanim modernizm zanegował klimat umiał jednak całkiem dobrze z warunkami pogodowymi współpracować, wykorzystując ruch powietrza, przesłony, czy naturalną wentylację. Projekt Chandigarhu Macieja Nowickiego, pomimo modernistycznego charakteru, stara się czerpać z lokalnego kontekstu, materiałów oraz sztuki budowlanej. Porozmawiamy również o wernakularnym budowaniu Hassana Fathy’ego i współczesnym budowaniu na Synaju. Ważnym wątkiem w dyskusji będzie współczesna praktyka projektowa odnosząca się do klimatu i otoczenia, w tym współczesne praktyki ponownego użytku.

Kontekstem debaty jest wystawa Humanistyczny modernizm. Maciej i Stanisława Nowiccy oraz ostatni numer Autoportretu – Nowy wernakularyzm.

• KIEDY: piątek, 12 czerwca 2026 r., godzina 17.00
• GDZIE: Muzeum Architektury we Wrocławiu, ul. Bernardyńska 7
• Uczestnicy: Karolina Częczek, Katarzyna Domagalska, Maciej Jagielak i Michał Sikorski
• Prowadzenie: Dorota Leśniak-Rychlak (Autoportret)
• Wstęp wolny!

BIO

Karolina Częczek – architektka i partnerka w biurze Only If Architecture oraz wykładowczyni na Yale School of Architecture. Projekty Only If są zróżnicowane typologicznie – wśród nich znajdziemy: tymczasowe instalacje i wnętrza, projekt domu na Brooklynie (Narrow House), projekt mieszkaniówki dla seniorów, plan rozwoju regionu metropolitalnego Nowego Jorku (Fourth Regional Plan), a także badania tkanki miejskiej (Irregular Development) i związane z nimi wystawy i publikacje. Swoje doświadczenie zawodowe zdobywała jako architektka w Office for Metropolitan Architecture (OMA) w Rotterdamie oraz Hongkongu.

Katarzyna Domagalska – badaczka i historyczka architektury, w Narodowym Instytucie Architektury i Urbanistyki kieruje działem edukacji i prowadzi badania nad tożsamościami lokalnymi i ich dziedzictwem – typologiami architektonicznymi oraz systemami danych miejskich. Realizuje międzynarodowe warsztaty i projekty badawcze, m.in. bada rolę metafory w projektowaniu transkulturowym oraz odporność miast. Wspólnie z polsko-egipskim zespołem prowadzi inicjatywę Close to Earth – warsztaty i projekty z ziemi, które łączą praktykę architektoniczną z edukacją i doświadczeniem lokalnych społeczności w Egipcie i Polsce.

Maciej Jagielak – dr inż. architekt, asystent na wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. Zafascynowany ekologiczną i społeczną rolą architektury. Prowadzi podcast i stronę Emisja Architektury, projektuje domy z naturalnych materiałów. Buduje meble i inne struktury przestrzenne z elementów z odzysku.

Michał Sikorski – architekt i urbanista. W 2021 r. założył biuro projektowe TŁO, wcześniej współpracował z belgijskim architektem Xaveerem De Geyterem, m.in. przy masterplanie miasta-kampusu Paris-Saclay. Od strony architektonicznej prowadził Biuro Innowacji w Przestrzeni Akademickiej Uniwersytetu Warszawskiego. Prowadził zajęcia z projektowania architektury i urbanistyki na ETH w Zurychu, obecnie robi to na Politechnice Warszawskiej. Kurator i autor scenografii wystawy Poetyka konieczności w pawilonie polskim na London Design Biennale 2023, nagrodzonej złotym medalem.

Dorota Leśniak-Rychlak – redaktorka i kuratorka, historyczka i krytyczka architektury. Redaktorka naczelna kwartalnika „Autoportret. Pismo o dobrej przestrzeni”, wydawanego przez Małopolski Instytut Kultury w Krakowie. Prezeska Fundacji Instytut Architektury. Inicjatorka i redaktorka książek z historii i teorii architektury. Autorka książki Jesteśmy wreszcie we własnym domu (Instytut Architektury, 2019).

Dostępność:

Zastanawiasz się nad udziałem w wydarzeniu? Pobierz nasz Przedprzewodnik przygotowujący do zwiedzania Muzeum Architektury.

DOSTĘPNOŚĆ ARCHITEKTONICZNA:

Sala, w której odbywać się będą wszystkie wydarzenia, znajduje się na parterze, na wprost wejścia do muzeum. Pokonanie różnic w poziomach podłóg ułatwiają rampy dla osób z niepełnosprawnością ruchową.

DOJAZD KOMUNIKACJĄ MIEJSKĄ: Przystanek GALERIA DOMINIKAŃSKA

Tramwaje: 2, 3, 5, 9, 10, 11, 12, 13, 17, 23, 78 Autobusy: 110, 114, 120, D, N, K Autobusy strefowe: 602, 904, 914, 924

PARKING

Brak oznaczonych miejsc dla osób z niepełnosprawnościami. Najbliższe, oznaczone miejsca parkingowe dla osób z niepełnosprawnościami znajdują się wzdłuż Alei Słowackiego.

TOALETA

Na pierwszym piętrze znajduje się toaleta przystosowana dla osób z niepełnosprawnością, wyposażona w dzwonek alarmowy.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.